بهروز رییسی – دنیای بی تو

یه زمانی واسه ی روزای تلخم قند بودی
روزگاری رو لبم بالاترین سوگند بودی
بی قراری های من با یک نگاهت رفع میشد
لابه لای خستگی هام باعث لبخند بودی
حالا چه تلخه شبهای بی تو
عین عذابه هر جای بی تو
حتی یه لحظه آروم ندارم
کابوس محضه فردای بی تو
دلتنگیامو آهنگ کردم اسمشو میزارم منو و دنیای بی تو
عشقت واسه من غمو رقم زد
چون خلوتم رو اومد بهم زد
شاید یه روزی یه جا شنیدی
مردی که یه عمر شب تو شهر تنها قدم زد